Waarom Christenen volgens Bijbelse leer moeten opkomen voor migranten

Sophie Smit · 2026-02-10

Het is een vraag die steeds vaker opkomt in christelijke kringen: wat vraagt ons geloof van ons als het gaat om vreemdelingen en migranten? Geestelijken wijzen erop dat Jezus' onderwijs christenen geen andere keuze laat dan op te komen voor de kwetsbaren in onze samenleving. We lezen het in Matteüs 25: 'Ik was een vreemdeling en jullie namen mij op.' Die woorden zijn geen zachte suggestie - ze vormen een kernopdracht. Voor veel gelovigen voelt het dan ook als een roeping om zich uit te spreken tegen beleid dat gezinnen scheidt of mensen terugstuurt naar gevaarlijke situaties. ### Wat zegt de Bijbel eigenlijk over gastvrijheid? Als je de Schrift erop naslaat, valt één ding direct op: gastvrijheid is geen bijzaak. Het is een centraal thema. Denk aan Abraham die de drie vreemdelingen ontvangt, of de wetten in Leviticus die specifiek bescherming bieden aan 'de vreemdeling in jullie midden'. - Het Oude Testament bevat meer dan 90 verwijzingen naar hoe we met vreemdelingen moeten omgaan - Jezus identificeert zichzelf expliciet met de vreemdeling - De vroege kerk groeide juist door gastvrijheid aan reizigers en vluchtelingen Het gaat hier niet om politieke voorkeur. Het gaat om gehoorzaamheid aan wat er in de Bijbel staat. En dat kan soms ongemakkelijk voelen, zeker als het ingaat tegen wat 'normaal' is in de samenmerking. ### De praktische uitdaging voor gelovigen vandaag Hoe vertaal je die Bijbelse principes naar de 21e eeuw? Dat is waar het spannend wordt. Sommige kerken bieden onderdak aan mensen zonder verblijfsvergunning. Anderen organiseren juridische hulp of bezoeken detentiecentra. Een dominee uit Rotterdam vertelde me onlangs: 'We kunnen niet aan de ene kant zondags zingen over Gods liefde voor de wereld, en aan de andere kant wegkijken wanneer diezelfde wereld aan onze deur klopt.' Het vraagt moed. En het vraagt om een bewuste keuze om niet mee te gaan in angstverhalen over 'anderen', maar om te kijken met de ogen van Christus. Want daar draait het uiteindelijk om: zien we in elke vreemdeling het gezicht van Jezus? ### Wanneer geloof en burgerschap botsen Soms komen onze geloofsovertuiging en wat de wet vraagt met elkaar in conflict. Dan staan christenen voor een dilemma: gehoorzamen we de overheid, of volgen we wat we geloven dat God van ons vraagt? De apostelen gaven het antwoord al in Handelingen: 'Men moet God meer gehoorzamen dan de mensen.' Dat betekent niet dat we de wet zomaar aan onze laars lappen. Wel dat we kritisch nadenken over welke wetten rechtvaardig zijn, en welke niet. Een theoloog uit Utrecht verwoordde het zo: 'Ons burgerschap in het Koninkrijk van God gaat altijd voor op ons burgerschap van welk land dan ook.' Dat is een radicale gedachte. Maar wel één die rechtstreeks uit de Bijbel komt. ### Hoe begin je hier zelf mee? Misschien denk je: dit klinkt allemaal mooi, maar wat kan ík doen? Begin klein. Praat erover in je bijbelkring. Onderzoek wat de Bijbel zegt over gastvrijheid. Bezoek eens een kerk die actief is met vluchtelingenwerk. - Nodig iemand met een migratieachtergrond uit voor een kop koffie - Leer de verhalen kennen achter de statistieken - Bid specifiek voor migranten in je omgeving Het gaat niet om grote, spectaculaire daden. Het gaat om de dagelijkse keuze om Christus te volgen - ook wanneer dat ongemakkelijk is. Ook wanneer dat betekent dat je tegen de stroom in moet zwemmen. Want uiteindelijk draait christelijk leven niet om comfort. Het draait om navolging. En soms leidt die navolging ons naar plekken waar we liever niet zouden komen. Naar mensen die we liever niet zouden zien. Maar daar, precies daar, ontmoeten we Christus.