Bijbels onderwijs hoort in de kerk, niet op openbare scholen

Sophie Smit · 2026-02-04

Het is een gesprek dat regelmatig terugkomt: waar horen Bijbelse leringen thuis? Voor veel gelovigen is het antwoord duidelijk. De plek voor geloofsonderwijs is binnen de muren van de kerk, tijdens zondagsschool of in je eigen gezin. Openbare scholen hebben een andere rol. ### Waarom scheiding belangrijk is Openbare scholen zijn er voor alle kinderen, ongeacht hun achtergrond of overtuiging. Ze moeten een neutrale ruimte zijn waar iedereen zich welkom voelt. Wanneer je specifieke religieuze leringen introduceert, creëer je al snel een situatie waarin sommige leerlingen zich buitengesloten voelen. Dat is niet het doel van onderwijs. Onderwijs moet gaan over kennis delen, kritisch denken ontwikkelen en kinderen voorbereiden op de samenleving. Geloof is persoonlijk. Het hoort bij de privésfeer, bij wat je thuis of in je geloofsgemeenschap deelt. Die scheiding beschermt zowel de vrijheid van religie als de vrijheid van onderwijs. ### De rol van de kerk en het gezin Als christen geloof je dat de Bijbel waardevolle wijsheid bevat. Maar die wijsheid delen is de taak van ouders, voorgangers en geloofsgemeenschappen. Het is iets wat je uit vrije wil kiest, niet iets wat je verplicht op school krijgt. - Geloofsopvoeding begint thuis, met gesprekken en voorbeeldgedrag. - De kerk biedt gemeenschap, verdieping en structuur voor geloofsgroei. - Zondagsschool is de perfecte plek voor kindvriendelijke Bijbelverhalen. Door deze rollen helder te houden, respecteer je ieders keuzevrijheid. Je geeft ouders de ruimte om hun kinderen zelf te vormen in hun geloof, zonder dat de school die rol overneemt. ### Een praktische benadering Hoe ziet dat er dan uit in de praktijk? Het betekent dat scholen zich richten op geschiedenis, burgerschap en ethiek vanuit een algemeen menselijk perspectief. Ze kunnen praten over wat verschillende religies geloven, als onderdeel van maatschappijleer, zonder één geloof als 'waar' te presenteren. Zo leren kinderen over de wereld om hen heen, terwijl hun persoonlijke geloof iets blijft wat ze thuis en in de kerk koesteren. Het is geen kwestie van de Bijbel 'buiten sluiten', maar van hem op de juiste plek waarderen. Een wijs iemand zei ooit: 'Geef de keizer wat van de keizer is, en geef God wat van God is.' Die wijsheid geldt hier ook. ### Samenleven in verscheidenheid Uiteindelijk draait het allemaal om wederzijds respect. In een diverse samenleving hebben we afspraken nodig waar iedereen zich in kan vinden. Het openbaar onderwijs is een van die plekken waar we die afspraken in de praktijk brengen. Door religieus onderwijs daar niet verplicht te stellen, beschermen we de ruimte voor iedereen. Het stelt christenen vrij om op hun eigen manier en op hun eigen tijd hun geloof te beleven en door te geven. En het geeft anderen dezelfde vrijheid. Dat is de kern van een vrije, vreedzame samenleving waar we allemaal aan willen bouwen.